Wat je zegt ben je zelf

Wanneer je gaat ontdekken waarom je nou altijd zo reageert, je zus of zo voelt of toch telkens weer in je eigen kuilen valt, dan blijkt dat wat zich in de diepte roert, aan de oppervlakte te horen is in hoe jij taal gebruikt. Aan wat je zegt kun je merken hoe je naar de wereld kijkt. En zo vertel je onbewust al waar de schoen wringt. "Het is onverteerbaar", vertelt de cliënt met stress en aanhoudende maagklachten, "dat ik door die constante druk op m'n werk steeds meer moet presteren. Maar je moet wel door, want je bent toch verantwoordelijk hè; maar het is wel zuur dat het ondertussen  mijn leven vergalt".

Met je kop door de helft

Van de stortvloed aan indrukken die per seconde op ons afkomen, wordt maar een heel klein deel in het dagelijks bewustzijn opgeslagen en gebruikt. De rest van al dat we hebben meegemaakt, geroken, geproefd, gezien, gehoord en gevoeld: dat wordt elders bewaard, in alle lagen van het onderbewustzijn. En daar zijn we ons dan niet zo of helemaal niet van bewust. Je vindt er soms dingen van terug in je dromen. En in die wereld kun je de oorzaak vinden van wat je dwars zit, het mechanisme van hoe jij je nu nog steeds gedraagt, het verdriet dat je opzij schoof maar wat nog steeds maakt dat jij je onzeker voelt, bijvoorbeeld. In therapie zoek je de schakels van de ketting, waarmee jij jezelf hebt vastgeketend aan je probleem. En dan gaat het vooral niet om het achterhalen van een objectieve waarheid van ooit, maar om te kijken naar hoe jij jouw werkelijkheid beleefd hebt, en wat er daarvan past bij wie je nu bent.

Met je kop door de muur

En dan kan het echte breekwerk beginnen. Met je doel helder voor ogen. En dáár ga je heen met alle sterke en creatieve vermogens die je nu nodig hebt voor de aanpak van jouw klacht. Om de muur af te breken tussen jezelf en dat wat je wil bereiken. Om de kloof te dichten tussen jou en je probleem. Zodat de poort naar de rest van je leven opengaat, en je de weg recht en helder verlicht voor je ziet.